Loading page...

Add new comment

Over onderkoeling, overtraining en twee overwinningen

Eindelijk ben ik daar, een verhaaltje nog is klaar. Jaja, kwaliteit vraagt tijd en een baby produceert enorm wat schijt. Vandaar dat het nog niet lukte, maar ik eerst wat knuffeltjes wegplukte. Tussen winterduatlon Middelkerke en Berendrecht liggen twee weken en 153 kilometertjes. Totaal nutteloze weetjes. Geen nood, u bent het nu alweer vergeten. Voor wat echte kennis moet je vooral verder lezen. Er staat dan ook wetenschap geschreven.

De Sandman inferno winterduatlon te Middelkerke was mijn eerste wedstrijd als vaderke. Bij de inschrijvingen werd ik meteen op de feiten gedrukt dat als papa een hele dag afwezig is, hij maar beter niet met lege handen naar huis komt. Met een goede en aangename opwarming met de Scott Scale bike en een beperkte loopopwarming van 400m werden we het strand opgestuurd. Strak tempo, ‘veel te snel mannekes’ of toch ‘eigen schuld’, want ‘te weinig opgewarmd’ dacht ik, maar toch kon ik stillekes aan opschuiven om het commando van Kris Coddens over te nemen, die moest trouwens de dubbele wedstrijdafstand doen dus straf dat die kon aanpikken. Hij wou zijn spierballen is laten zien zekers J. Op de bike werd er meteen fors doorgereden. Alleen weg en knallen maar. Na 5km keerpunt op het strand. Oei, nu weet ik waarom het zo vlot ging. Vijf beaufort in het aangezicht. Met de gedachte dat ik dit maar 1x moest doorstaan en een zware bevalling vers in het geheugen kon ik me er mentaal wel doorknokken. Eens op de leuke singlepaadjes had ik het vertrouwen dat ik voorop ging kunnen blijven. Dan nog even afronden met vijf loopkilometers maar veel zat er niet meer in de tank. Met een hartslag die nauwelijks boven de 165 kwam dacht mijn lichaam dat het wel voldoende was geweest op het einde van een trainingscycli van twee weken, voor de winst moest er ook niet meer doorgelopen worden al bleef ik proberen.

De rustweek in met kwalitatief uitgevoerde trainingen en een overwinning. Check! De rustweek is meestal het zwaarste. De opgestapelde vermoeidheid komt dan echt op de voorgrond en het weer maakte er het niet bepaald vrolijker op. Het voelde toch wel als een serieuze vermoeidheid en lichte zorg kwam er toch. Met wat extra rust, gevoelige drop in volume en intensiteit en ijzer en tauritine/magnesium supplementatie (Biofer en Tauritine Plus Credophar voor de geïnteresseerden) werd het stapje per stapje beter. Woensdag een eerste test met de Atriac boys op de piste. 5x1000m en hartslagen boven de 190. Okay. Check!

Te Berendrecht hetzelfde fenomeen bij de start. Een bende bronstige buffels werd om 14u op gang geschoten. De overkant van het grasveld kon niet snel genoeg bereikt worden en al blij dat daar de prijzen niet uitgedeeld werden want als vijftiende kon ik het bos indraaien. Na 500m lag het looptempo op de snelheid zoals ik het zelf zou kiezen al had ik wel wat last met grip. Spikes zoals Geert Lauryssen en Rik Thijs had wel voordeliger geweest. Bon, we waren hier vooral om te trainen en om natuurlijk wel te winnen en dan was mee zijn voldoende…’mee zijn’ ja, moest ik niet een nieuwe helm hebben en wat klungelen met de wissel. Geert nam vijftien sec en met Rik Thijs reed ik in de achtervolging. Ondertussen was alles drijfnat. Modderspatten vlogen in het rond en iets zien lukte alleen door je neus op te trekken. Wat daar de reden van is moet nog wetenschappelijk bewezen worden maar kom. Na één ronde fietsen dezelfde situatie. Makkelijk ging het niet worden, maar zeker een goei trainingske. Rik Thijs had ondertussen door een klein foutje, veroorzaakt door mijzelf, moeten lossen maar keerde niet meteen terug. Halverwege de tweede ronde keerde ik stilaan terug vooraan om net toen ik bij Geert aansloot een val van Geert te moeten ontwijken. Hup op kop, en doorrijden want warm was het niet en ik zat goed in mijn ritme. Geert stapte uit en ik nam wat gas terug toen ik hoorde 1min te hebben op Rik. Ondertussen sloeg de koude me wel op het lichaam. Onderkoeling voorkomen door vaseline, warming-up te smeren, meer kledij te dragen, warme drank te drinken of meer energie opnemen: wetenschappelijk bewezen dingen dus. Lapte ik aan mijn laars. Foei, te weinig materiaal bij. Afgezakt met de fiets naar de wedstrijd. Uiteindelijk met een slechte wissel en lichte onderkoeling was de bonus van een minuut toch  welgekomen en kon ik met een warme douche (www.kenis-geerts.be) en Putse Janhagels deze sympathieke organisatie afsluiten en de bloemen thuis bij de chef afleveren. Die wist het eigenlijk 's morgens al toen zijn hij met de armpjes in de lucht lag te slapen.

Share this post:

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.