Loading page...

Add new comment

Amphiman swimrun

De reling van de traphal niet vasthouden op het werk. Dat is een veiligheidswaarschuwing. 8u in je stoel zitten per dag? Euhm,...dat is dik ok.
Ze moesten is weten wat ik in het weekend zoal uitspook. Al haal ik soms wel dingen in mijn hoofd, waarvan ik eens bezig denk: euhm, oei, dit vergt toch wat meer dan verwacht. Zoals de Skyrun te Livigno in juni en vandaag opnieuw met de Amphiman swimrun in De Schorre te Boom. Samen met Thomas de Vleeschouwer vormde we Atriac team 1. Wat eerst een ervaring ging worden puur voor de fun werd al sneller serieus genomen dan voorzien. Samen materiaal testen, zwemmen met schoenen, afstanden noteren op de handpaddels, parcours bestuderen...2 rondes. Zwemmen, lopen, zwemmen, lopen 21km in totaal (19,5 lopen - 1,5 zwemmen) De handdoek opnemen tegen Bert Jammaer en Bruno Clerbout. Toch zenuwen voor de start en blij dat we weg waren. Vooral blij dat ik in het water lag. Warm met zo'n wetsuit pakje lopen. Badmuts op,... Meteen de bossen in. Halfweg ervaarde ik een van de meest angstaanjagende momenten uit mij carrière. In de 3de swim zwommen we plots door ondiep water vol met groenwier. Dit bleef aan mijn handpaddels hangen en ik schakelde over op schoolslag maar daardoor bleef ik nog meer vasthangen met de schoenen. Te plekke blijven zwemmen, vermoeid en licht in paniek sloeg ik een hulpkreet richting de kajakker. Ik dan dit nog schrijven dus met een kort rustmomentje geraakte ik er met de schrik vanaf. Uiteindelijk waren Bruno en Bert te sterk voor ons. Focus de tweede ronde op eigen tempo met pauzes en rustmomentjes bij aid stations en in en uit het water gaan. Enorm blij om in team te duursporten. Next year again? 

Proficiat aan de mooiste benen van Atriac. Nu nog de XTERRA tribe joinen?
En team Tibo dat waren ook straffe kerels!

Share this post:

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.