Loading page...

Over de Hulk en een race in Cyprus (race report XTERRA Cyprus)

Met een briljant 'report' van XTERRA manager Dave Nicolas al online (www.xterraplanet.com) en Hans Cleemput verslagen in tijden van Facebook en live reports, ben ik weeral hopeloos gepakt in snelheid. Zolang het maar tijdens wedstrijden goed blijft gaan en hopende dat enkele die-hard fans toch wat 'inside information' en 'quality' zoeken, hierbij 'what happened' in Cyprus en XTERRA Cyprus.

Na een iets langere vliegreis dan gewoonlijk, posteerde ik me bijna achter het stuur van de transferbus richting West End, hotel. Ze rijden hier blijkbaar links van de weg. Bananen groeien hier ook, zaterdag voor de koers werd het met 30° de warmste dag tot hiertoe en gefrituurde vismix met Griekse specialiteiten voor de wedstrijd. Dat was het zo een beetje de dagen voor de wedstrijd en mijn eerste kennismaking met Cyprus. Ik waande me soms wel wat alleen op dit eiland. Rust! Zo kan je het ook bekijken.

Onterecht kreeg de race ook aan lage opkomst. Want met een Mediterrane locatie, een uitdagend, tijdig gemarkeerd parcours en een gepassioneerde crew was de juiste mix aanwezig voor een unieke ervaring. Waar liep het mis? De enige andere triatlon op Cyprus op dezelfde dag en dus amper locals, de iets duurdere vluchten en bereikbaarheid, XTERRA Greece één week later als vaste waarde? Tevens dubbele pech dat het een duatlon werd, maar zeker correcte beslissing. Als de jetski's het niet aankunnen en je tijdens het lopen de frisse golfslag 50m verderop tot op je lichaam voelt. 

Ondertussen sta ik er om bekend waar mogelijk wel wat kilometers af te snijden, middenvingers (ja meervoud, want twee tegelijk he) op te steken en mijn beste vloekarsenaal en onsportiviteit uit te spelen. De adrenaline van een race maakt me blijkbaar een ware 'Hulk' waardoor ik een enkelband met chip omkreeg. (Cfr. www.SportEvents.be, Grand Raid). Om toch een beetje respect terug te winnen nam ik vanaf de start mijn verantwoordelijkheid met wat kopwerk en het uit de wind zetten van mijn opponenten. Wat gekende en minder gekende volgden, maar uiteindelijk zorgde de wissel voor een lichte spreiding van de koplopers waardoor ik met enkele seconden boni de eerste van de twee fietsrondes op kop kon afwerken. Deze Hulk ging zelfs in de remmen bij het aanrijden van een kudde schapen. Daarop vallen zou wel voor een zachte landing zorgen, maar het nu net opgebouwde krediet dan weer vergooien en een 'natuuronvriendelijke' stempel aan mijn status toevoegen.

De 'onsportiviteit' kwam eerder vanuit een andere hoek tijdens XTERRA Cyprus. Einde eerste ronde en Francois Carloni passeerde in de afdaling. Oei nee, het is iemand anders. Een Noor, professioneel mountainbiker die zonder zwemmen sterk voor de dag kwam. Ik schoof mee, nam nog is een nipje van mijn bidon en mijnheer zet vrolijk en bewust een versnelling in gang. Onsportief of niet, zijn volste recht en ik kon er wel om lachen want was mee. Doch in het milieu hier nog niet vaak tegengekomen. Goed, die kerel ging er dus voor en we bleven elkaar schaduwen. De laatste knik bergop en ik voelde/zag een Noor parkeren. Vol doorgegaan en zo met wat bonus de wissel in. Vlotte wissel en een even vlot tempo er uit.

Aan het keerpunt op de terugweg even mijn handje opgestoken. Een Goeiedag, of het mentale spelletje spelen? Kies maar. De tweede ronde was nog wel ok, maar ondanks dat Squeezy gels de lekkerste zijn op aarde proef ik ze niet graag een tweede keer warm opgerispt vanuit de maag. Waarschijnlijk wat snel moeten drinken doordat de bidonhouder loskwam en ik de bidon in het Gskinneke moest steken. Onpraktisch om mee te MTB'en. Eind goed al goed. Tweede XTERRA winst in de carrière!

The End

Share this post:

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.