Loading page...

De DUBBEL

Op een vrijdagse zwemtraining hijs ik me uit het Antwerpse topsportbad. Bart Decru kijkt me diep in de ogen, wijsvingertje erbij: "Yeray" Ik voel de bui al hangen en wil spontaan terug het bad inspringen. Een bommetje teruggooien, maar dan in het water. "Yeray, Geraardsbergen, T3?" Er worden bedragen genoemd, de manager wordt erbij gehaald, de onderhandelingen op volle toeren, buitenlandse belangen, Antwerpse belangen, puntentelling, ... haha...not...we sluiten af met: "Ik wil het graag doen maar weet dat ik in Frankrijk zit voor XTERRA France, de zwaarste race uit het circuit dus doe een voorstel en ik bekijk het met het team thuis. "Enkele uurtjes later zit het voorstel al in mijn mailbox. "Ai, ze menen het." Daar ik dacht: "Ze zullen tijdens het opzoek werk zelf wel onder ogen zien dat het zeer lastig wordt houden de coaches voet bij stuk. "Ja, ok het is goed." Ik wou het eigenlijk altijd al graag meedoen. Een unieke koers en kans om mattentaartjes te bakken op de Muur. Ookwel het oprollen van pannenkoeken op de fiets. Het plan in het kort. Livigno-Gerardmer-Geraardsbergen-T3-recovery strategie-Gerardmer-XTERRA-Antwerpen-werken.

Een week later is het nog BK cross te Namen en weer enkele dagen later zitten we, ik Leen en Brent in Livigno voor 2,5 week hoogtetraining. Gelukkig zijn de schoonouders er ook bij voor de babysit. Super en bedankt.

Woensdag 28 juni: het avontuur begint. Doorreis van Livigno naar Gerardmer over de bergpassen. 550km zelf rijden. Bij aankomst verken ik het loopparcours van XTERRA France en de volgende ochtend één MTB toertje van 18km. Een uurtje en half zonder pauze. Dat is nogal is een toerke he roadies! Hopla middag en alles verkend, opslaan op de harde schijf ergens, want eerst komt er nog een andere koers tussen. Howla, wacht even, raar gevoel, verkennen maar eerst nog even een T3 in Belgie ertussen steken. Best niet nadenken. Peter Croes staat al klaar met de Volvo en vlak na de middag knallen we over Nancy, Metz en Luxemburg naar Geraardsbergen. Donderdag 29 juni, 19u30 spring ik opnieuw op de fiets. Ander land, andere bike en verken het fietsparcours van de T3 wedstrijd in Geraardsbergen, de muur even als opwarming. 
Om 20u30 terug in de suite van hotel Geeraard om nog net een pizza mee te pikken in de locale Italiaan. So far, so good. 

Vrijdag 30 juni doden we de tijd met wat selfies in het hotel, een parcoursverkenning van het lopen en wat eten. Het sigaretje op het balkon en het lijntje trekken slaan we even over. Het leven van een triatleet is net wat anders dan een voetballer maar ik kom toch in de buurt dezer dagen. Of misschien vanavond in de jacuzzi? 

Met een 4de plek sluit ik de avond in Geraardsbergen af. Tevreden omdat de verplaatsing niet voor niets was, maar toch wat teleurstelling over de gemiste kans.
Ik hield redelijk wat reserve voor het lopen maar kon niet doordrukken door steken in de maag. Net iets te snel na de hoogtestage ook? Te behouden gefietst? Volgende keer in La Roche dan maar. 

Zaterdag 1 juli: na een slechte nacht met maag-darm klachten steek ik een rijk ontbijt tussen de kiezen en rij ik 30min los, in jawel de suite. Om 10u zijn we dan weer on route vers La France. Nummerke ophalen, eten en beddeke in.

Zondag 2 juli, XTERRA France. Regen, klimwerk en een zeer uitgebreide kwalitatieve line-up. Bang hartje, maar het doet me aan het plan houden: eerste helft speels koersen, zonder gevoel van echte inspanning. Na en halve bikeproef er aan beginnen en de volgende ronde één voor één iedereen opeten. Zo kom ik als 3de van de fiets en loop ik mijzelf nog naar een tweede plek. De hoogtestage deed nu wel beter zijn werk. 

 

 

Share this post:

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.